ความหนาของการเคลือบ

ระบบการเคลือบประสิทธิภาพสูงกำหนดให้การเคลือบแต่ละครั้งต้องมีความหนาตามที่กำหนดเมื่อแห้ง โดยปกติความหนาของการเคลือบจะวัดเป็นไมครอน (หนึ่งไมครอนเท่ากับหนึ่งในพันของมิลลิเมตร)

เพื่อประเมินความหนาของการเคลือบในระหว่างการใช้งาน สามารถใช้เครื่องวัดความหนาของฟิล์มเปียกได้ โดยค่าความหนาของฟิล์มเปียกสามารถใช้เป็นแนวทางในการประมาณความหนาของฟิล์มแห้งได้

เมื่อเคลือบแห้งแล้ว มีสองวิธีในการวัดความหนาของฟิล์มแห้ง ได้แก่ แบบทำลายพื้นผิว (destructive) และแบบไม่ทำลายพื้นผิว (non-destructive) วิธีที่นิยมใช้กันมากที่สุดคือแบบไม่ทำลายพื้นผิว (non-destructive) โดยใช้เครื่องวัดความหนาของฟิล์มแห้ง เครื่องวัดความหนาของฟิล์มแห้งใช้คุณสมบัติทางกายภาพเพื่อวัดความหนาของฟิล์มเคลือบได้อย่างแม่นยำ รวดเร็ว และง่ายดาย ในตำแหน่งที่ผู้ปฏิบัติงานเลือก

เกจวัดต่างๆ มีประสิทธิภาพการทำงานที่แตกต่างกัน เกจวัดพื้นฐานบางตัวใช้เพื่อตรวจสอบความหนาของฟิล์มเท่านั้น และไม่สามารถจัดเก็บหรือวิเคราะห์ค่าที่อ่านได้ ในขณะที่เกจวัดที่ซับซ้อนกว่าสามารถบันทึกค่าที่อ่านได้หลายค่า ข้อมูลสามารถเก็บไว้ในเกจวัด และดาวน์โหลดไปยังคอมพิวเตอร์เพื่อวิเคราะห์และจัดเก็บข้อมูลในระยะยาวได้